Gerrianne, 30 lentes jong, heeft al op heel wat plekken langs de A28 naar het zuiden gewoond. Van plaats naar plaats, steeds een stukje hogerop, tot ze na haar studie haar hart verloor aan de provincie Groningen. En daar zit ze nog steeds, helemaal op haar plek en met veel plezier.
Want Gerrianne, wie kent haar niet? Voor velen is zij hét gezicht van Koffieleut in de Tirrel. De vrouw die dansend door de keuken gaat terwijl de taarten in de oven staan. Samen met haar team, bestaande uit mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, maakt ze de lekkerste broodjes, soepen en meer.
Ze is trots op haar hardwerkende collega’s.
Al meer dan 8 jaar op haar plek
Inmiddels werkt Gerrianne al 5 jaar bij Golden Raand. Sinds de start van Koffieleut in de Tirrel is ze daar veel te vinden, én dat is geen toeval. “Wat ik het mooiste vind aan de Tirrel? Dat Koffieleut er écht onderdeel van is. Geen losstaand hoekje in een gebouw, maar een bruisende plek waar mensen samenkomen. Waar deelnemers en gebruikers van het gebouw elkaar ontmoeten. Waar gesprekken ontstaan die je niet kunt plannen. Waar glimlachen worden uitgewisseld. Waar verbindingen groeien. En waar kansen ontstaan!”
Kansen om te ontdekken
Gerrianne vertelt tijdens het gesprek dat de Tirrel bijzonder is omdat er zoveel organisaties onder één dak zitten. “Deelnemers kunnen een beetje “proeven” van andere vakgebieden. Soms ontdekken ze zelfs een passie waarvan ze niet wisten dat die er was. Zo is er een deelnemer die dol is op sport. Hij wilde graag eens meelopen met een sportdocent. Geen probleem. Inmiddels helpt hij mee met het organiseren van sportactiviteiten. Een droom die een kans kreeg.
En er is een deelnemer die graag wilde werken met kinderen. In overleg met de begeleiding van het kinderdagverblijf en de begeleiding van de Koffieleut is dit werkelijkheid geworden!”
Een moment om nooit te vergeten
Gerrianne maakt dagelijks mooie momenten mee, maar één herinnering blijft haar altijd bij. Een deelnemer was samen met een bewoner aan het rolstoelracen. Fanatiek, snel en vooral met enorm veel plezier. Ze lagen allebei in een deuk van het lachen. Dat soort momenten zeggen alles. Gelijkwaardigheid. Plezier. Samen genieten zonder drempels.
En als ze een dag zou mogen ruilen?
Op de vraag met wie ze een dag zou willen ruilen, moet Gerrianne lang nadenken.
“Ik vind mijn werk namelijk echt héél erg leuk,” zegt ze. Maar als ze dan toch moet kiezen? “Dan zou ik basisschooldocent willen zijn. Net als in mijn functie kun je dan het verschil maken in het leven van iemand. Dat kleine beetje extra aandacht, dat kan echt het verschil maken.”